MIKE VAN DER SLUIJS

 
 

 

 

 

 

WORLD POLICE

 

INTERNET NEWS

 

viseffanim17dqviseffanim17dq

 

 
 

 

 

 

DR.SLOBODAN VON PIVA

WORLD DIRECTOR RESERVE POLICE INTERNATIONAL

 

IRIS& SLOBODAN

 

MARIANE & SLOBODAN

====================

 

MIKE VAN DER SLUIJS

Beste T.,

Een tijd geleden heb jij me een brief geschreven en verteld dat Mieke[1] nu plaatsvervangend rechter in Assen is… Gaat het om mevrouw mr. A.M.E. van der Sluijs?… Want er bestaan twee Miekes van der Sluijs die werkzaam waren als directrices in de gevangenis… Deze bovengenoemde ken ik, de andere niet… Mijn Mieke was kind van een Nederlandse vader en een Indonesische moeder en ze woonde op Zwedenburg 46 in Den Haag in de tijd dat ze mijn verloofde was – vanaf  het jaar 1975 tot 1978… Daarna heeft ze een poosje in Amsterdam gewoond  naast het huis van bewaring – Bijlmer bajes… In die tijd hield ik zeer veel van Mieke en waarschijnlijk hield ze ook van me… Het was eerlijke liefde van mijn kant… Ik denk ook van haar kant… Mieke heeft nooit misbruik gemaakt van haar functie als onderdirectrice van het PSC (Penitentiair Selectie Centrum) of hoe gedetineerden deze gevangenis noemden: Politie Spionnen Centrum…. Ik heb nooit misbruik gemaakt van haar functie of welk nadeel dan ook gedaan aan het justitiële apparaat in die tijd… en hoge ambtenaren van justitie wisten allemaal dat wij van elkaar hielden… Liefde heeft geen grenzen en als twee mensen van elkaar houden dan is het niet mogelijk  door wie dan ook die liefde kapot te maken… Omdat ik destijds gevangene van het koninkrijk der Nederlanden was, dus niet vrij, en zij ambtenaar van het ministerie van justitie, waren er belemmeringen om onze liefde openlijk te tonen aan iedereen.. Dus moesten we alles stiekem doen… Dat was geen probleem… Ik kon mij buiten haar kantoor houden aan de rol die ik toen speelde en zij ook aan haar rol… Maar wij waren stapel gek op elkaar… hadden plannen om als ik vrij kwam te trouwen… dus het was pure liefde… Maar het ministerie van justitie en IDB (Inlichtingen Dienst Buitenland[2]) hadden andere plannen en dat ging gewoon niet… Ik ben wel gedeserteerd uit de Joegoslavische geheime dienst, omdat ik niet wilde moorden maar dan ook nog mijn volk te verraden en met een andere identiteit en gezichtsverandering door een plastische operatie in de Nederlandse ambassade in Belgrado tegen mijn volk te werken… Kan het niet gewoon… Hoe halen jullie Nederlanders het in jullie hoofd zo iets aan wie dan ook te durven vragen… En wie dan ook te chanteren indien hij – in dit geval ik – weigert mij terug te sturen naar de beulen die al een paar keer mijn leven wilden nemen…

Door een fout heeft een bewaarder ons betrapt toen wij de liefde bedreven en het werd ons onmogelijk gemaakt om verder samen te zijn… En dan was voor haar, ondanks dat ze van me hield, het enige alternatief om zich openlijk tegen mij te keren, anders was ze ontslagen en werkeloos geworden, en ik kon haar destijds geen enkele financiële zekerheid bieden… Ik beschouw Mieke als een van mijn grote liefdes en dat kan niemand ons ooit afnemen…

Omdat Mieke geen enkel geheim voor mij had was ik op de hoogte van alles wat bij justitie en IDB en KVIN  speelde… Kennelijk zijn dan bij justitie,  binnenlandse en algemene zaken hoge ambtenaren tot de conclusie gekomen dat de enige oplossing om zich te beschermen was mij op alle manieren te compromitteren en kapot te maken… Stom.. Indien ze menselijk waren geweest had ik mijn mond gehouden… Maar gelukkig, het lot van een mens is niet eeuwig in handen van mensen en zo ben ik ondanks al die heksenjachten en martelingen van de staat der Nederlanden nog in leven gebleven…

Ik wens mijn Mieke zeer veel geluk en hoop dat ze heeft gevonden wat haar hart wenst maar ik betwijfel het dat wie dan ook mijn plaats in haar hart kan innemen… Ik ben Mieke nooit vergeten, alleen ik heb later Iris ontmoet en die heeft alle andere vrouwen die in mijn leven waren verslagen, ook mijn eerste echtgenote Marianne[3] van wie ik veel hield en met wie ik een zoon Peter heb… Toch, Mieke was een briljante vrouw … iemand die het waard was om van te houden… een diva!!!

groeten

Slobodan Slobodan

 

 

Referenties:

 

Geheim-agent van Tito, pdf (1982)

https://share.acrobat.com/adc/document.do?docid=7fe3754e-e6a0-469c-a6ee-95125a625c0b

 

Tito’s moordmachine, pdf (1982)

https://share.acrobat.com/adc/document.do?docid=5e1669f9-d215-4353-b435-3569897d7869

 

De Gouden Tip – de verstrengeling van onder- en bovenwereld en de moord op G. J. Heijn (2008) http://www.willehalm.nl/

 


[1] mr. Mieke van der Sluijs (1945), oud-onderdirecteur gevangenis Scheveningen, BVD (De gouden tip, hfst.75; Tito’s

 moordmachine p. 322-333; Geheim-agent van Tito p. 119-139)

[2] Nu AIVD, Dienst Inlichtingen Buitenland

[3] Mariana Granström ( ), arts, Mitric’ Zweedse vrouw (De gouden tip, hfst.12; Tito’s moordmachine p. 235, 332; Geheim-agent van Tito p. 59-72, 113 )

——————————————————–

mw. A.M.E. VAN DER SLUIJS
Assen rechter-plaatsvervanger 010999
GEEN NEVENFUNCTIES OPGEGEVEN
C221003 Hop
bijbanenregister Assen
Interim-manager Parsec b.v. Leeuwarden Lid klachtencommissie Stichting De Baanderij
Stadskanaal
010301 Lid bezwarencommissie Gemeente Kollumerland c.a.
Kollum
010502 Lid bezwarencommissie Gemeente Wûnseradeel
Witmarsum
010402 Plv. voorzitter bezwarencommissie Gemeente Noordoostpolder
Emmeloord
010202 Plv. voorzitter bezwarencommissie Gemeente Franekeradeel
Franeker
01012002 Voorzitter bezwarencommissie Gemeente Wieringermeer
Wieringerwerf
010501 bestuurslid VVAO, afdeling Friesland
Utrecht
010202 bestuurslid Oratoriumvereniging Bolsward
Bolsward
01-1000
01-1003

Mw mr A.M.E. van der Sluijs, lid, wonende te Parrega.

 

Mieke van der Sluijs,

eerste vrouwelijke directeur van een huis

van bewaring voor mannelijke gedetineerden,

25 januari 1945

Na mijn opleiding,

eerst gymnasium

en daarna de studie

Nederlands

Recht, ben ik op 1

september 1972

als directielid-inopleiding

begonnen

bij de Directie

Gevangeniswezen

van het Ministerie van Justitie, met als eerste

standplaats het huis van bewaring in Groningen.

Na opleidingsstages in Veenhuizen,

de Dr. S. van Mesdagkliniek, de gevangenis

in Winschoten en de open inrichting in

Almelo, werd ik benoemd tot adjunct-directeur

bij de gevangenis in Scheveningen,

gevolgd door een benoeming in dezelfde

functie in het huis van bewaring aldaar en in

de Bijlmerbajes te Amsterdam.

In 1986 werd ik -als eerste vrouw- directeur

van een huis van bewaring voor mannelijke

gedetineerden, onderdeel van de Bijlmerbajes.

De departementsleiding had me in die

tijd te verstaan gegeven, dat er van me werd

verwacht dat ik eens mee zou solliciteren

op een directeursfunctie. Ik blaakte niet van

zelfvertrouwen, hoewel ik wel dacht, dat ik

net zon goede directeur zou kunnen zijn

als de mannelijke collegas om me heen,

zo niet een betere. Toen diende zich de

vacature in Amsterdam aan in de inrichting

waar ik al werkte. Het personeel tekende

massaal een handtekeningenlijst, waarin

het departement werd verzocht mij, zonder

verdere procedure, te benoemen. Ik werd op

het ministerie ontboden, waar mij de vraag

werd gesteld of ik zelf achter die handtekeningenactie

zat. Quod non. Er volgde een

reguliere sollicitatieprocedure, waaruit mijn

benoeming alsnog voortkwam. Ik ben tot

1991 directeur geweest.

Vóór mijn indiensttreding in 1972 moest ik

een test ondergaan bij de Rijks Psychologische

Dienst in Den Haag. Of die uitwees dat

ik geschikt was voor een directiefunctie bij

het gevangeniswezen kon men toen niet

vaststellen, omdat er nog geen vrouwen in

die functie in dienst waren. Ik moest t maar

proberen. Het leek de departementsleiding

wel goed, dat er ook vrouwen in de strafinrichtingen

gingen werken. Ik ben er 19 jaar

gebleven.

Als jonge vrouw was ik in de strafinrichtingen

een zeldzaam verschijnsel, hetgeen wel

eens tot moeilijkheden met opdringerige

gedetineerden heeft geleid. De verzuchting

van een hoge leidinggevende op het departement,

dat ik maar moest zorgen dat ik

50 en moddervet werd, dan zou t wel over

zijn, is me altijd bijgebleven! Bijzondere

maatregelen om mij daartegen te beschermen

werden niet overwogen, laat staan

genomen. Of het moest zijn – in 1972, kort

na mijn aantreden – het aanbod om over een

vuurwapen te kunnen beschikken. Dat heb

ik afgeslagen.

Mieke van der Sluijs, VVAO, afdeling Friesland

 

MIKE

https://share.acrobat.com/adc/document.do?docid=ec239935-6d05-4b4d-973e-0c65cb3fa386

 —————————————————————————

4 november 2009

Beste T. …

Bedankt, dat is Mieke. Het zou goed zijn als je al die brieven van mij hertaalt indien je dat wilt… Mieke was niet de eerste vrouw/directrice van het ministerie van justitie – het was Loes Smoor-Son, de echtgenote van een CID (militaire contra- inlichtingendienst)-officier (deze man was van Indonesische afkomst). Loes was mijn eerste minnares in de Scheveningse gevangenis (vanaf 1974 tot begin 1975). Loes was toen wel mooi, maar ze kleedde zich slordig. Later is ze een hoge piet bij het departement van justitie geworden … en dan pas in het begin van 1975 komt Mieke… (de man van Loes hield ervan om te luisteren via een speciale zender als ik met zijn vrouw vrijde. Het gebeurde altijd ‘s avonds na 6 uur in haar kantoor en hij parkeerde zijn auto voor de gevangenis op de Pompstationsweg 14 in Scheveningen..). Mijn laatste directrice-minnares in Den Haag van het ministeri van justitie was de opvolgster van Mieke, Jou Leemans.. Jou was 50 jaar jong, maar was een zeer mooie vrouw, een lesbienne, ze wilde geen komplete seks in de gevangenis en nodigde mij bij haar thuis uit, omdat ik elke dag een paar uur daaruit mocht gaan, maar er is niets van gekomen omdat ik een mannequin, Lea Zuiderwijk, leerde kennen met wie ik dan een serieuse verhouding had –

 

LEA

 

 en toen was een zeer grote haat van al die justitie-minnaressen onstaan – geloof mij, ze waren compleet jaloers, en toen begon een heksenjacht tegen mij – mijn Mercedes was geparkeerd op het parkeerterrein bij de ingang van de gevangenis op de Pompstationsweg 14… in het kantoor van Jou of in mijn cel Jou wilde alleen vrijen, dat vond ik o.k…

 

JOKE

In mijn kamer ontving ik toen ook de secretaresse van de hoogste Nederlanse generaal, Joke Veneman, een blonde diva.

 

DOCHTER VAN JOKE EN SLOBODAN

 

Wij hebben samen een dochter, en met een andere die ook bij het ministerie van justitie werkte, heb ik een zoon, ze wilde die hebben, omdat haar man het niet kon fiksen, dus dat heb ik graag gedaan…(de naam van deze vrouw wil ik niet prijs geven, ze is een schat, haar man was een hoge piet bij het departement van justitie)…
groeten
Slobodan Slobodan

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Liefde heeft geen grenzen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s